[ اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، محققاً خداوند شما را به چيزى از صيد ( صيد حيوانات خشكى در حال احرام ) كه در دسترس و تيررس شما هستند مىآزمايد تا خداوند معلوم كند كسى را كه در نهان از او مىترسد . پس هركس بعد از اين ( از حكم حق ) تجاوز كند عذابى دردناك خواهد داشت . اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد در حال احرام صيد نكشيد ، و هركه از روى عمد صيد بكشد كيفرش آن است كه معادل آن حيوانى كه كشته از جنس چهارپايان - كه دو نفر عادل از خودتان به معادل بودن آن حكم كنند - قربانى كند ، قربانىاى كه به كعبه رسد ( در حرم ذبح يا نحر شود ) يا كفّاره‌اى كه اطعام به چند مسكين است يا به همان اندازه روزه گرفتن ، تا و بال كار خود را بچشد ، خداوند از گذشته ( با دادن كفّاره ) در گذشت و هركه دوباره ( به صيد كردن ) باز گردد ( ديگر كفّاره ندارد ، بلكه ) خداوند از او انتقام مىكشد ، و خداوند توانمند و صاحب انتقام است . صيد دريايى و خوردن آن براى شما حلال شد تا شما ( مقيمان ) و كاروانيان ( در سفر ) را توشه‌اى باشد ، و تا در احرام هستيد صيد خشكى بر شما حرام است ، و از خدايى كه به سوى او محشور مىشويد پروا كنيد . خداوند ، كعبه ، آن خانهء محترم و شكوهمند را و همچنين ماه حرام و قربانى بىنشان و قربانى نشان‌دار را مايهء برپايى و ادارهء امور مردم قرار داد ؛ اين براى آن است كه بدانيد خداوند آنچه را در آسمانها و آنچه را در زمين است مىداند و خدا به همه چيز داناست ( پس هرچه به شما دستور مىدهد به مصلحت شماست ) . ] ايضاً انفال ، آيهء 34 - 35 : وَ ما لَهُمْ الّا يُعَذِّبُهُمُ اللَّهُ وَ هُمْ يَصُدّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ « 1 » وَ ما كانوا اوْلِياءَهُ انْ اوْلِياؤُهُ الَّا الْمُتَّقونَ وَلكِنَّ اكْثَرَهُمْ لايَعْلَمونَ . وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ الّا مُكاءً وَ تَصْدِيَةً . . .

--> ( 1 ) . اينجا عنايت است به اينكه مسجدالحرام مال كسى نيست ، حرّ و آزاد است .